شمرون ، شمیران و معرفی محله های شمیران،مذهبی ، علمی ، پزشکی ، آموزشی ، کامپیوتر

چای.انواع چایی و خواص چایی

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه هفدهم شهریور 1394-11:15 ق.ظ


                                                                     

چای     خواص چای     مضرات چای       انواع چای

چای نام یک گیاه و نوشیدنی ساخته شده از این گیاه است. چای واژه‌ای است چینی که در چین و شمال هندوستان به کار می‌رود و تقریباً با همان تلفظ وارد زبان فارسی شده‌است.

گیاه چای به ‌صورت بوته، درختچه یا درختی است با نام عملی THEA SINENSIS یا CAMELIA که از خانواده‌ی چای (THEACEAE) می باشد. این گیاه در نقاطی از جهان از جمله هندوستان، چین، سریلانکا، ژاپن، ایران و نواحی دیگر پرورش می ‌یابد. چون در سه فصل از سال (بهار، تابستان و پاییز) برگ‌ های آن برداشت می ‌شود، لذا در اکثر نقاط ، چای به صورت بوته وجود دارد؛ ولی در صورتی که هیچ ‌گونه برداشتی از آن صورت نگیرد، کم کم مرتفع شده و به ‌صورت درختچه یا درخت در می ‌آید.

نام این گیاه در گویش چینی جنوبی چای و در گویش چینی شمالی به صورت تِی تلفظ می‌شد و هردو تلفظی از یک واژه یگانه در چینی قدیم هستند. مردم اروپای غربی نام این گیاه را از چینیان شمالی و مردم خاورمیانه و شمال آفریقا نام آن را از چینیان جنوبی آموختند.

نوشیدنی چای با دم کردن برگها، جوانه‌ها یا شاخه‌های فرآوری شده بوته چای گونه Camellia sinensis به مدت چند دقیقه درآب داغ درست می‌شود. فرآوری آن می‌تواند شامل اکسیداسیون، حرارت دهی، خشکسازی و افزودن گیاهان، گلها، چاشنیها و میوه‌های دیگر به آن باشد.

چای یک منبع طبیعی از کافئین، تئوفیلین، تیانین و آنتی اکسیدان‌ها است، اما تقریباً بدون چربی، کربوهیدرات‌ها، یا پروتئین. آن دارای طعمی مطلوب است که کمی تلخ و گس می‌باشد.

 

قسمت اصلی مورد استفاده‌ی بوته ‌ی چای، برگ آن است که به ‌صورت‌های مختلف تبدیل به انواع چای می ‌شود.

در بسیاری از مناطق کشاورزی، برای آن که احشام و سایر حیوانات به مزارع و کشتزارهای مختلف نزدیک نشوند و زراعت را خراب نکنند، اطراف آنها را بوته چای می‌کارند. حیوانات با استشمام عطر چای فرار را برقرار ترجیح می‌دهند.

اولین وارد‌کننده تخم این گیاه به ایران در اوایل دوره قاجار، انگلیسی‌ها بودند که با همکاری عناصر خودفروخته‌ای در دربار قاجار، کشت این گیاه و نوشیدن دم کرده آن را در ایران رواج دادند. «چای، مولد سودا در بدن و سودا مقدمه سرطان است!» واقعیت آن است که حکمای ایران‌زمین از چند هزار سال قبل با این گیاه آشنایی داشته و به خوبی می‌دانستند که این گیاه ارزش غذایی ندارد و مصرف غیردارویی آن مضر است.

موادی که در اصطلاح علم شیمی ساختار مولکولی حلقوی دارند (مواد آروماتیک) سرطان‌زا هستند. «پلی‌فنول» یکی از مواد آروماتیک است که چای هم این ماده را دارد. فنول یک ماده دارای ترکیبات حلقوی است که برروی پوست، کبد و سیستم گوارش اثرات نامطلوبی می‌گذارد. جالب اینجاست که قریب به اتفاق مواد معطر شیمیایی که در کارخانجات به چای اضافه می‌کنند هم جزء مواد آروماتیک و سرطان‌زا هستند!

عادت بد بعد از غذا

مصرف چای (به‌خصوص پس از غذا که سال‌هاست عادت بسیاری از ایرانیان شده است) جلوی جذب آهن معدنی موجود در غذاها را می‌گیرد که در نتیجه منجر به بروز بیماری کم‌خونی مزمن در مصرف‌کنندگان می‌شود. چای دارای ترکیباتی به نام تانن هم هست که مزه آن را تلخ می‌کند. تانن‌ها با آهن، ایجاد رسوب می‌کنند که این رسوب به دلیل درشتی مولکول و سنگینی آن، غیرقابل جذب در بدن است. به همین دلیل اگر غذای مصرفی دارای آهن باشد و بلافاصله بعد از آن چای مصرف شود، از جذب آهن آن جلوگیری می‌کند. فراموش نکنید که عارضه کم‌خونی خود باعث ده‌ها بیماری دیگر در بدن می‌شود.

همان‌گونه که