شمرون ، شمیران و معرفی محله های شمیران،مذهبی ، علمی ، پزشکی ، آموزشی ، کامپیوتر

چای.انواع چایی و خواص چایی

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه هفدهم شهریور 1394-12:15 ب.ظ


                                                                     

چای     خواص چای     مضرات چای       انواع چای

چای نام یک گیاه و نوشیدنی ساخته شده از این گیاه است. چای واژه‌ای است چینی که در چین و شمال هندوستان به کار می‌رود و تقریباً با همان تلفظ وارد زبان فارسی شده‌است.

گیاه چای به ‌صورت بوته، درختچه یا درختی است با نام عملی THEA SINENSIS یا CAMELIA که از خانواده‌ی چای (THEACEAE) می باشد. این گیاه در نقاطی از جهان از جمله هندوستان، چین، سریلانکا، ژاپن، ایران و نواحی دیگر پرورش می ‌یابد. چون در سه فصل از سال (بهار، تابستان و پاییز) برگ‌ های آن برداشت می ‌شود، لذا در اکثر نقاط ، چای به صورت بوته وجود دارد؛ ولی در صورتی که هیچ ‌گونه برداشتی از آن صورت نگیرد، کم کم مرتفع شده و به ‌صورت درختچه یا درخت در می ‌آید.

نام این گیاه در گویش چینی جنوبی چای و در گویش چینی شمالی به صورت تِی تلفظ می‌شد و هردو تلفظی از یک واژه یگانه در چینی قدیم هستند. مردم اروپای غربی نام این گیاه را از چینیان شمالی و مردم خاورمیانه و شمال آفریقا نام آن را از چینیان جنوبی آموختند.

نوشیدنی چای با دم کردن برگها، جوانه‌ها یا شاخه‌های فرآوری شده بوته چای گونه Camellia sinensis به مدت چند دقیقه درآب داغ درست می‌شود. فرآوری آن می‌تواند شامل اکسیداسیون، حرارت دهی، خشکسازی و افزودن گیاهان، گلها، چاشنیها و میوه‌های دیگر به آن باشد.

چای یک منبع طبیعی از کافئین، تئوفیلین، تیانین و آنتی اکسیدان‌ها است، اما تقریباً بدون چربی، کربوهیدرات‌ها، یا پروتئین. آن دارای طعمی مطلوب است که کمی تلخ و گس می‌باشد.

 

قسمت اصلی مورد استفاده‌ی بوته ‌ی چای، برگ آن است که به ‌صورت‌های مختلف تبدیل به انواع چای می ‌شود.

در بسیاری از مناطق کشاورزی، برای آن که احشام و سایر حیوانات به مزارع و کشتزارهای مختلف نزدیک نشوند و زراعت را خراب نکنند، اطراف آنها را بوته چای می‌کارند. حیوانات با استشمام عطر چای فرار را برقرار ترجیح می‌دهند.

اولین وارد‌کننده تخم این گیاه به ایران در اوایل دوره قاجار، انگلیسی‌ها بودند که با همکاری عناصر خودفروخته‌ای در دربار قاجار، کشت این گیاه و نوشیدن دم کرده آن را در ایران رواج دادند. «چای، مولد سودا در بدن و سودا مقدمه سرطان است!» واقعیت آن است که حکمای ایران‌زمین از چند هزار سال قبل با این گیاه آشنایی داشته و به خوبی می‌دانستند که این گیاه ارزش غذایی ندارد و مصرف غیردارویی آن مضر است.

موادی که در اصطلاح علم شیمی ساختار مولکولی حلقوی دارند (مواد آروماتیک) سرطان‌زا هستند. «پلی‌فنول» یکی از مواد آروماتیک است که چای هم این ماده را دارد. فنول یک ماده دارای ترکیبات حلقوی است که برروی پوست، کبد و سیستم گوارش اثرات نامطلوبی می‌گذارد. جالب اینجاست که قریب به اتفاق مواد معطر شیمیایی که در کارخانجات به چای اضافه می‌کنند هم جزء مواد آروماتیک و سرطان‌زا هستند!

عادت بد بعد از غذا

مصرف چای (به‌خصوص پس از غذا که سال‌هاست عادت بسیاری از ایرانیان شده است) جلوی جذب آهن معدنی موجود در غذاها را می‌گیرد که در نتیجه منجر به بروز بیماری کم‌خونی مزمن در مصرف‌کنندگان می‌شود. چای دارای ترکیباتی به نام تانن هم هست که مزه آن را تلخ می‌کند. تانن‌ها با آهن، ایجاد رسوب می‌کنند که این رسوب به دلیل درشتی مولکول و سنگینی آن، غیرقابل جذب در بدن است. به همین دلیل اگر غذای مصرفی دارای آهن باشد و بلافاصله بعد از آن چای مصرف شود، از جذب آهن آن جلوگیری می‌کند. فراموش نکنید که عارضه کم‌خونی خود باعث ده‌ها بیماری دیگر در بدن می‌شود.

همان‌گونه که گفته شد چای دارای ماده‌ای است به نام تانن. این ماده بسیار مدر است و به همین خاطر مایعات بدن را دفع کرده و پلاسمای خون را غلیظ می‌کند. آنزیم‌ها در پلاسمای غلیظ نمی‌توانند فعالیت کنند و به همین دلیل مواد زائد در بدن انبار شده و موجب بیماری‌های گوناگون می‌شود. همچنین تانن موجب فعالیت بیش از حد سلول‌های اپیتلیال کلیه شده و کلیه را به مرور از کار می‌اندازد!

گیاه چای دارای ماده‌ای است به نام اگزالیک اسید، که مسموم کننده بوده و اختلالات متابولیسمی ایجاد می‌کند. این ماده در کلیه رسوب کرده و سنگ‌های کلیوی اگزالیک را موجب می‌شود. علاوه بر آن مصرف چای دندان‌ها را لک‌دار و سیاه می‌کند. همچنین چای ترشح اسید معده را تحریک می‌کند که به دلیل ماهیت اسیدی خود، در بروز زخم معده موثر است.

چای سبز(GREEN TEA) 

در صورتی که برگ تازه‌ی چای را به سرعت خشک کنند، چای سبز به ‌دست می ‌آید. در این شرایط اجازه‌ی تخمیر به چای داده نمی ‌شود.

مهم ‌ترین خواص چای سبز شامل موارد زیر است:

ضد پوسیدگی دندان  به ‌علت فلوراید بالا،

ضد سرطان معده و پوست ،

ضد خارش و التهاب حاصل از گزش حشرات،

تحریک سیستم ایمنی بدن.

چای سبز در کشور چین، ژاپن، ترکمن صحرای ایران و بعضی نقاط دیگر مصرف دارد. چای سبز را می ‌توان مانند چای سیاه، دم کرده و مصرف نمود.

اعتیادی به نام چای

در هر فنجان چای بین 60 تا 75 میلی‌گرم «کافئین» وجود دارد که کلسترول بد خون را افزایش می‌دهد و عاملی می‌شود برای انفارکتوس‌های قلبی و مغزی، ولی البته آرام‌بخش است و در درازمدت اعتیاد هم ایجاد می‌کند!

به دلیل وجود مقدار زیاد کافئین در چای، برای عده‌ای باعث تحریک اعصاب یا تپش قلب می‌شود. همچنین نوشیدن چای پر رنگ برای خانم‌ها احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد.

ماده آرام بخش دیگری در چای وجود دارد به نام «تئین» که محرک سیستم اعصاب سمپاتیک است و موجب افزایش ترشح آدرنالین می‌شود. تئین موجب کاهش مقدار منیزیم داخل سلول‌ها می‌شود. منیزیم ماده‌ای است که در سلول قرار دارد تا با انواع سرطان‌ها مبارزه کند و با نوشیدن چای این ماده مفید از بدن خارج می‌شود.

به نظر شما چرا اغلب افراد چای‌خور، هنگامی که تصمیم به ترک چای می‌گیرند با علایمی مشابه علایم معتادان موادمخدر در هنگام ترک مواد (همچون سر درد، بی‌خوابی، بی‌حوصلگی، آشفتگی روحی و...) مواجه می‌شوند؟! آیا این موضوع که ادعا شده تولیدکنندگان چای در کشورهای خارجی برای حفظ مشتریان خود به چای مواد افزودنی مضر و اعتیادآوری اضافه می‌کنند، قابل اعتنا نیست؟

چای به دلیل مواد افیونی طبیعی که در خود دارد و مواد شیمیایی که در فرآیند تولید به آن اضافه می‌شود، مقدمه‌ای است برای پذیرش انواع اعتیادها.

اگر دقت کنید قریب به اتفاق مواد سمی در طبیعت طعم تلخ دارند و چای یکی از تلخ‌ترین گیاهان موجود در طبیعت است که البته با روش‌های مختلف سعی در کاهش این تلخی و صد البته عادت دادن ذائقه مردم به آن دارند                                                                          .

چای سیاه یا معمولی(BLACK TEA)

در صورتـــی کـــه بـــرگ تــازه‌ی چـــــــای، مــورد عمـلیــات تـخمـیــر(FERMENTATION) قرار گیرد، تغییراتی در رنگ، بو، مزه و مواد و اثرات آن نسبت به چای سبز ایجاد می ‌شود. پس از مراحل تخمیر، آن را خشک کرده و بسته ‌بندی می‌ کنند.

با وجود این که امروزه چای معمولی به‌ عنوان یک نوشیدنی گرم با مصرف بسیار گسترده رو به ‌روست، ولی باید در نظر داشت که چای علاوه بر خوراکی بودن به‌ عنوان یک گیاه دارویی با اهمیت، دارای خواص متعددی است. با توجه به ‌قدمت شناخت چای توسط بشر و مصرف بسیار زیاد آن، هزاران تحقیق وسیع بر روی آن صورت گرفته که نشان دهنده‌ی اهمیت این گیاه با ارزش است.

تا کنون 51 اثر مختلف از چای گزارش شده که مهم ترین این خواص عبارت‌اند از: ضد‌ درد، ضد آمیب، ضد آلزایمر (ضد فراموشی)، ضد آرتریت ، ضد تصلب شرابین، ضد باکتری، ضد سرطان ، ضد افسردگی، ضد قند خون ، ضد التهاب، ضد جهش ژنی، ضد نیتروزآمین، ضد اکسیدان ، ضد اسپاسم، ضد ویروس، قابض، مقوی قلب، محرک سیستم عصبی مرکزی، ادرار آور، محافظ کبد ، کاهنده‌ی پرفشاری خون ، محرک قدرت ایمنی بدن، کاهش دهنده‌‌ی چربی خون، کاهش دهنده‌ی تری گلیسریدها و محرک مجاری تنفسی.

خواص مذکور بین چای سبز و معمولی مشترک بوده و بسته به درصد مواد موجود در آن ها ممکن است در قدرت اثر آن‌ها تفاوت وجود داشته باشد.

بدتر از چای سیاه!

همه این‌ها که گفته شد برای چای سبز که خشک شده سریع برگ سبز چای است هم صادق است. چای سیاه که دم کرده مضرتری از چای سبز است با انبار کردن برگ سبز چای در مکان‌های گرم، پوشیده شدن و تخمیر این برگ‌ها، تغییر رنگ آنها به قهوه‌ای و سیاه و سپس خشک کردن این برگ‌های پوسیده به دست می‌آید!

بدتر از چای سبز و چای سیاه، چای‌های جدید طعم‌داری هستند که دارای اسانس‌های شیمیایی مختلف بوده و تمامی مضرات دو نوع چای قبلی را دارند بعلاوه مضرات مواد شیمیایی عطری و طعم‌دهنده‌های مصنوعی!

یکی دیگر از موارد مرسوم در جشن‌ها و گردهمایی‌ها، مصرف بسیاری از نوشیدنی‌ها در لیوان‌های یک‌بار مصرف پلاستیکی است. این ظروف به‌خصوص در مجاورت با نوشیدنی‌های داغ به سرعت مواد فوق‌العاده سمی و خطرناک نفتی را آزاد می‌کنند. برای امتحان می‌توانید در یکی از این لیوان‌ها چای داغ بریزید و چند دقیقه‌ای کنار بگذارید تا سرد شود. خواهید دید که پرده‌ای از مواد نفتی روی آن می‌بندد!

در انواع چای‌های بسته‌ای (معروف به..Teabag Teafix  یا Lipton)، ضایعات ته‌مانده‌های چای که قابل ارائه به شکل عادی نیستند در بسته‌های کاغذی که برای جلوگیری از وارفتن آنها در آب‌جوش، پروسه‌های شیمیایی مختلفی روی آنها انجام شده و آغشته به انواع مواد مضر هستند قرار می‌گیرند. پاره‌ای از مواد شیمیایی موجود در کاغذ مذکور در آب جوش حل شده و وارد بدن می‌شوند!

می‌دانیم که انصافاً دین اسلام کامل‌ترین دین است و حتی درمورد جزئی‌ترین موارد زندگی شخصی و اجتماعی ده‌ها و صدها حدیث و روایت در کتب دینی ما نقل شده است. حال عجیب نیست با وجود آن که گیاه چای از پنج هزار سال قبل شناخته شده بوده است حتی یک مورد هم از معصومین و بزرگان دینی درباره خواص چای و توصیه به مصرف آن مطلبی در هیچ کتاب معتبری به ما نرسیده است؟!

ابوعلی‌سینا (نابغه طب اسلامی) در طب سنتی از چای به عنوان ماده پست غذایی نام می‌برد و از آن فقط برای مصارف درمانی در شرایط خاص استفاده می‌کرده است

.                                                 

بوته چای، کارخانه اکسیژن‌سازی

بعضی می‌پرسند اگر مصرف چای این قدر مضر است چرا خداوند آن را آفریده است؟! پاسخ ساده است: خداوند حکیم هیچ موجودی را در عالم بدون دلیل و حکمت خلق نکرده است!! بوته چای یکی از بهترین گیاهانی است که می‌تواند هوا را از انواع آلودگی‌ها پاک کرده و حجم زیادی اکسیژن تولید کند. دلیل آن که هوای مزارع چای بسیار مطبوع است نیز همین واقعیت است. در حقیقت بشر امروز اگر عاقلانه فکر کند باید به جای خوردن برگ‌های چای، بوته آن را به عنوان یک تصفیه‌کننده عالی هوا در سرتاسر معابر شهرها بکارد. شاید یک دلیل دیگر برای آن که مصرف خوراکی چای مضر است همین باشد که این گیاه سموم موجود در هوا را به خود جذب می‌کند! همچنین به دلیل این که گیاه چای اسیدی است، ماده ضدعفونی‌کننده خوبی هم هست. لذا برای شستشوی چشم‌های عفونی و لثه‌های عفونی مفید است. در طب سنتی برای درمان چشم عفونی شده نوزادان در عوض انواع و اقسام داروهای شیمیایی و آنتی‌بیوتیک‌ها با استفاده از آب جوشانده چای چشم‌ نوزاد را طی چند نوبت شستشو می‌دهند.

راه‌حل بهتر

رواج ده‌ها دم کرده طبیعی خوش‌طعم، مفید و با صرفه جانشینان بسیار مطلوبی برای چای مضر هستند. به عنوان مثال می‌توانید به تناوب از جوشانده بادرنجبویه (گیاه مورد علاقه زنبور عسل)، دم کرده برگ گیاه به‌لیمو (گیاهی با برگ‌های شبیه نعنا)، دم‌کرده میوه نسترن، دم کرده گل گاوزبان، دم کرده بابونه، جوشانده تخم گشنیز (به صورت آسیاب شده)، دم کرده پونه، دم کرده زنجبیل، دم‌کرده زیرفون، دم کرده برگ تیول و ده‌ها جوشانده و دم کرده طبیعی و مفید دیگر مصرف کنید. در پایان برای آنها که دوست دارند بیشتر در مورد چای و خواص و مضراتش بدانن خواندن مقاله زیر را توصیه می کنم برای این کار بر روی جمله :آنچه در مورد  چای می خواهید بدانید در زیر کلیک کنید

آنچه در مورد  چای می خواهید بدانید

منبع:اینترنت و مقاله دکتر سیدعبدالله جعفرپور




پای مرغ بخوریم یا نخوریم

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه دهم شهریور 1394-06:58 ق.ظ

پای مرغ
شاید شما هم که از درد زانو یا سایر استخوان‌های بدن‌تان رنج می‌برید، این توصیه عامیانه را شنیده باشید که پای مرغ بخورید. اگر باز هم قصد دارید این روند را ادامه دهید تا شاید غضروف از دست رفته‌تان بازسازی شود، به شما توصیه می‌کنیم دست نگه دارید چراکه به گفته کارشناسان مصرف پای مرغ برای عده‌ای از افراد می‌تواند مفید باشد و برعکس برای عده‌ای دیگر ضرر دارد.

در مطالعه اخیر پزشکی نشان داد که دانشمندان در ژاپن چهار نوع پروتئین در پاهای مرغ  کشف کردند  که  در کنترل فشار خون بالا بسیار موثر است

قصد معرفی یکی از غنی ترین منابع کلسیم و ویتامین D و همچنین معرفی خواص درمانی این ماده غذایی که شاید تا به امروز خیلی از ما ها با شنیدن اسم آن مشکل داشتیم چه برسد به مصرف آن،خواهیم پرداخت. طبق تحقیقات انجام شده”پای مرغ” حاوی بسیاری ازپروتئین ها، ویتامین ها، مواد معدنی و حیاتی است که بدن انسان قادر به تولید آنها نیست. از همین جهت به افرادی که دچار مشکلاتی مانند :خمیدگی که ناشی از کمبود کلسیم است، پوکی استخوان، آرتروز،نرمی استخوان(راشیتیسم) در کودکان و بزرگسالان،روماتیسم،شکستگی استخوان و به طور کلی تغییرات ساختمانی در استخوانها و نیز اختلال عملکرد عضلانی ناشی از کمبود کلسیم و ویتامین D را می توان با ااستفاده از این ماده غذایی درمان کرد، که در ادامه به خواص درمانی و روش مصرف آن خواهیم پرداخت.

بسیاری از پزشکان تغذیه و همچنین پزشکان جراح اورتوپدی در بسیاری موارد استفاده از سوپ های مختلف حاوی عصاره پای مرغ را به بیماران خود توصیه می کنند.

می گویند مصرف پای مرغ غضروف‌های آسیب‌دیده را ترمیم می‌کند و دارویی برای نرمی استخوان است. اگر چه پای مرغ حاوی بخش‌های غضروفی است و سوپ آن حالت ژلاتینی دارد ولی به عقیده برخی کارشناسان به دلیل آن‌که ارزش پروتئینی چندانی ندارد نمی‌تواند عاملی برای ساخت غضروف‌ها به شمار آید و در ضمن برای هیچ گروه سنی به عنوان یک انتخاب خوب توصیه نشده است، چرا که چربی اشباع بالایی داشته و برای افراد با اضافه‌وزن و مبتلایان به دیابت مضر است.

البته متخصصان تغذیه سوپ پای مرغ را بهترین تغذیه سالم زندگی سالم - کلسیم، فسفر، ویتامین A و D عنوان کرده‌اند و برای کودکان مبتلا به نرمی استخوان مفید می‌دانند. آنان عقیده دارند اگرعصاره پای مرغ با کمی پیاز پخته شود کلسیم آن قابل جذب‌تر خواهد شد.

دو متخصص تغذیه درمورد فواید و مضرات مصرف پای مرغ توضیح می‌دهند. دکتر کوروش جعفریان، متخصص تغذیه می‌گوید خوردن پای مرغ، ضرر یا فایده چندانی به شما نمی‌رساند اما دکتر محمدرضا وفا، یکی از مخالفان مصرف آن است.
اگر می‌خواهید کمتر خرج کنید...
دکتر کوروش جعفریان، متخصص تغذیه و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران معتقد است: پنجه مرغ در کشور ما مصرف زیادی ندارد اما این عضو از بدن مرغ درحال حاضر در کشورهای آسیای جنوب شرقی همچون چین و هند طرفداران زیادی داشته و مصرف بالایی دارد. در میان مردم اروپا نیز مصرف آن در حال بالا رفتن است. البته درخصوص تأثیرات درمانی پای مرغ مطالعاتی انجام شده است. این تحقیقات نشان‌دهنده آن است که پنجه مرغ منبع خوبی از یک سری املاح و پروتئین‌هاست و جدا از بحث تغذیه‌ای ازنظر اقتصادی نیز پاسخگوی بخشی از مردم جامعه است که قدرت خرید گوشت را ندارند با این وجود میزان مصرف پای مرغ چشمگیر نیست.
همه اینها حرف است
وی در گفت‌وگو با سیب‌سبز اضافه می‌کند: «فکر می‌کنید مصرف 100 گرم پنجه مرغ تا چه میزان می‌تواند کلسیم موردنیاز بدن‌تان را تأمین کند؟ تنها 6 درصد که آن هم رقم چشمگیری نیست. درمورد آهن هم همین‌طور است و پنجه مرغ تنها بین 5 تا 6 درصد از آهن بدن را فراهم می‌کند. درمورد ویتامین  Aو D هم باز روال به همین شکل است و روی پنجه مرغ به عنوان یک ماده مغذی تأمین کننده ویتامین‌ها نمی‌توان حسابی باز کرد. عده‌ای تصور می‌کنند با مصرف آن می‌توانند ویتامین‌D موردنیازشان را تأمین و جلوی پوکی استخوان‌شان را بگیرند.
در پاسخ باید بگوییم این‌طور نیست. از سوی دیگر عده‌ای از متخصصان تغذیه بر این باورند که با مصرف گلوکزامین و کندرایتین از بروز آرتروز در مفاصل و غضروف‌های بدن جلوگیری می‌شود و با خوردن پنجه مرغ این مشکل به وجود نمی‌آید. چرا؟ چون پنجه مرغ حاوی کلاژن است.
هرچند این قضیه تأیید شده نیست اما می‌تواند کمک‌کننده باشد یا در مثال دیگر ادعاهای جالب دیگری مطرح و گفته شده که پنجه مرغ در درمان راشیتیسم، پیشگیری و درمان صدای مفاصل درحال فرسایش، ترمیم شکستگی استخوان، بهبود کمردرد یا دیسک کمر، جلوگیری از پوسیدگی مفاصل و غضروف‌ها، درمان سرماخوردگی شدید و ضعف بدن موثر است.
تمام اینها درحد ادعاست و درمورد آنها بسیار افراطی اظهارنظر شده است و چون خاصیت درمانی پنجه مرغ اثبات شده نیست بنابراین نمی‌توانیم با قطعیت بگوییم اگر غضروف پای کسی مشکل داشت یا مبتلا به کمردرد بود یا مفاصلش درحال پوسیدن بود، با خوردن این عضو از بدن مرغ می‌تواند آن را درمان کند، هرگاه مطالعه جامع، کامل و اثبات شده‌ای در این‌باره انجام شد و گفتند که 10 یا 20 مقاله در این‌باره چاپ شده است، آن‌گاه می‌توانیم بگوییم پنجه مرغ تا چه حد مفید است.»
چه کسانی بخورند
با اینکه هیچ مطالعه‌ای درخصوص تأثیرات درمانی، فواید و مضرات پنجه مرغ انجام نشده است اما می‌توانیم بگوییم که چون کلسترول آن درحد مطلوب است و ازنظر ترکیبات چربی درحد بالایی قرار ندارد، دو دسته از افراد جامعه، یعنی بچه‌های درحال رشد و افرادی که از سلامت جسمانی کامل برخوردارند، می‌توانند پنجه مرغ مصرف کنند.
برای شما ممنوع است اگر...
دکتر جعفریان توصیه می‌کند: بهتر است بیماران قلبی و عروقی که کلسترول خون‌شان بالاست در مصرف پنجه مرغ احتیاط به خرج دهند. البته ممکن است سؤال عده‌ای این باشد که اگر کسی مشکل قلبی داشت، در هفته چند بار می‌تواند پنجه مرغ مصرف کند؟
پاسخ ما این است که چون شرایط بیماران قلبی با یکدیگر متفاوت است بنابراین نمی‌توان توصیه‌ای برای مصرف متعادل پنجه مرغ به افراد داشته باشیم. اما بهتر است که در مصرف آن افراط و تفریط نکنند تا دچار مشکل نشوند.
هرچند هنوز بحث درمورد فواید و مضرات احتمالی مصرف پنجه مرغ در میان کارشناسان وجود دارد و عده‌ای مصرف آن را توصیه و عده‌ای دیگر نفی می‌کنند و از طرف دیگر جذابیت کمی برای ایرانیان دارد اما بد نیست بدانید همین استان اردبیل در کشور خودمان یکی از مهم‌ترین صادرکننده‌های پنجه مرغ به کشورهای آسیای جنوب‌شرقی محسوب می‌شود و صادرات آن برای کشور ابتدا اشتغال‌زایی و سپس ارزآوری را همراه داشته است.
پنجه مرغ از جمله گران‌ترین و مهم‌ترین مواد غذایی در کشورهای جنوب شرق آسیا مثل چین و ویتنام است و مردم برای خرید آن بهای فراوانی را می‌پردازند.
به این علت که قشر کارگر چون درآمد چندانی برای مصرف گوشت ندارند، برای تأمین مواد موردنیاز بدن‌شان به مصرف این عضو از بدن مرغ روی آورده‌اند. البته آوازه خوشمزگی پنجه مرغ از مرزهای چین و ویتنام هم فرا رفته و این قسمت مرغ در کشورهای دیگر همچون ترینیداد، جامائیکا، آفریقای جنوبی، پرو، دومینیکن، مکزیک و فیلیپین نیز خورده می‌شود. خوب است بدانید در میان کشورهای طالب مصرف پنجه مرغ، چین رده اول را دارد.
خودتان را فریب ندهید!
دکتر محمدرضا وفا، متخصص تغذیه معتقد است اینکه گفته شده از پنجه مرغ می‌توان در درمان راشیتیسم یا نرمی استخوان استفاده کرد، اساس و پایه علمی ندارد.
یک علت بروز بیماری نرمی استخوان در افراد ناشی از تغذیه نادرست و کمبود ویتامینD است. موضوع دیگری که باید به آن توجه داشت، نقش ویتامین D در جذب کلسیم است: کسانی که با کمبود ویتامینD در بدن‌شان مواجه هستند حتی اگر به میزان کافی کلسیم مصرف کنند، چون این ویتامین در برنامه غذایی آنان نیست، دچار مشکلات استخوانی و از جمله راشیتیسم می‌شوند.
براساس مطالعاتی که وزارت بهداشت و درمان انجام داده، کمبود ویتامینD یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین مشکلاتی است که هم در دختران و هم در پسران مشاهده می‌شود بنابراین اگر کسی دچار کمبود ویتامین D باشد و براساس ادعاهای مطرح شده درخصوص پنجه مرغ از آن برای تأمین ویتامینD مورد نیازش استفاده کند، در اشتباه است.
علاوه بر اینها عده‌ای از متخصصان تغذیه برخلاف کسانی که چنین ادعایی را مطرح کرده‌اند، گفته‌اند پنجه مرغ جزء قسمت‌های خوراکی آن محسوب نمی‌شود اما متأسفانه برخی افراد بدون هیچ دلیل موجهی فواید این قسمت از مرغ را بزرگ‌نمایی کرده و تأثیرات درمانی متعددی برای آن قائل شده‌اند. درست است که مفاصل و غضروف‌ها ژلاتین و کلسیم داشته و برای بدن ضروری هستند اما چیزی مثل پنجه مرغ کمکی به روند غضروف‌سازی در بدن نمی‌کند.
ادعای دیگری که در آن گفته می‌شود استفاده از پنجه مرغ پوکی استخوان را بهبود بخشیده یا برطرف می‌کند، باز هم صحت ندارد. باید به این نکته توجه داشته باشیم که دو مقوله پوکی استخوان و راشیتیسم کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند.
ممکن است علت ابتلای فردی به پوکی استخوان اصلاً تغذیه‌ای نبوده و علت دیگری داشته باشد که در مراجعه به پزشک متخصص و معاینات مشخص می‌شود. در بروز پوکی استخوان در افراد و در خانم‌هایی که در دوران یائسگی هستند، عامل اصلی دگرگونی هورمونی و به وجود آمدن تغییراتی در دو هورمون استروژن  و پروژسترون است.
زمانی که خانمی یائسه می‌شود، برداشت کلسیم از بافت‌های استخوانی‌اش صورت می‌گیرد. این اتفاق به‌طور طبیعی در هر خانمی مشاهده می‌شود با این حال با داشتن یک تغذیه مناسب می‌تواند روند پیشروی آن را کند کند.
علاوه بر این توضیحات استفاده از پنجه مرغ را به کودکان و نوجوانان درحال رشد، افراد میانسال، خانم‌های باردار و افراد بیمار به هیچ عنوان توصیه نمی‌کنم چراکه پوست پنجه مرغ ممکن است حاوی ترکیبات آلوده باشد یا احتمال دارد صاحب مرغداری برای پیشگیری از بروز انواع بیماری‌ها در مرغ‌ها به آنها آنتی‌بیوتیک تزریق کرده باشد یا به آنها هورمونی داده باشد که همه اینها وارد پوست و تمام امعا و احشای مرغ می‌شود. در این میان اگر یکی از گروه‌هایی که به آنها اشاره کردم از پنجه مرغ استفاده کند، ممکن است دچار مشکلات جدی شود. به همین دلیل ما حتی توصیه می‌کنیم که افراد از گوشت‌های سالم و حتی ارگانیک که هیچ نوع آلاینده‌ای ندارند، در سبد تغذیه‌ای خود استفاده کنند و به جای آنها یادآوری می‌کنیم که سراغ مواد غذایی که غنی بودن‌شان اثبات شده بروند.
منبع:کیهان و اینترنت




ملی گرا کیست

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه سوم شهریور 1394-06:31 ق.ظ

ملی گرایی چیست
چند روز پیش تلویزیون گزارشی زنده پخش می‌کرد از نمایشگاه نوشت‌افزار تولید داخل. در جمعیت الحمدلله خوب استقبال کننده، دقیق‌تر خیره شدم و دیدم اغلب مادرانی که همراه بچه‌های‌شان آمده بودند برای خرید، چادری هستند. کلا فضا، فضای اینچنینی بود. حتی آن خانم‌های مانتویی هم، سرسنگین بودند و محجبه. داشتم با خودم فکر می‌کردم آیا پولدار این جماعت، راحت‌تر نبود نوشت‌افزار مورد نیاز خود را از «شهر کتاب» نزدیک محل سکونت، آن هم با برند خارجی تهیه کند؟! و آیا کمتربرخوردار این جمع، راحت‌تر نبود اقلام مدنظر را از همان نوشت‌افزارفروش سر کوچه بخرد، چینی و بالطبع ارزان‌تر؟! پس کدام دغدغه، پای این جماعت عمدتا مذهبی را صرف‌نظر از بنیه مالی، به این نمایشگاه نوشت‌افزار ایرانی کشاند؟! آیا جز کمک به تولیدکننده کشور؟! آیا جز ارزش قائل شدن برای عرق و عرق کارگر ایرانی، ولو کارگر ایرانی در زمینه مداد و مدادرنگی؟! راستش در دلم تحسین کردم اساس این حرکت را... تو در این ظل گرما، بکوبی از محل زندگی بیایی فلان جای شهر بلکه خط‌کش تولید کارگر هموطن را برای فرزند دانش‌آموزت بخری. اصلش معلمی یعنی همین! مدرسه یعنی همین! کلاس درس یعنی همین! همین که توی مادر، توی پدر، فرهنگ خرید کالای ایرانی را نهادینه کنی برای فرزندانت! مهم جا انداختن این فرهنگ است؛ تو وقتی برای فرزند خود پاک‌کن ایرانی می‌خری، به او داری یاد می‌دهی وقتی بزرگ شد برود یخچال ایرانی بخرد تا کمک کند تولیدکننده ایرانی را. جنس ایرانی بخرد تا به معنای درست، و نه مرسوم کلمه «ملی‌گرا» باشد. در احادیث آمده؛ «حب وطن، ناشی از ایمان است». ارج نهادن به زحمت کارگر هموطن هم ناشی از ایمان است. چگونه می‌تواند کسی خود را دوستدار ایران و ایرانی بخواند اما شهوت خرید کالای خارجی داشته باشد؟! چگونه می‌تواند کسی خود را «ملی‌گرا» بنامد لیکن به دسترنج کارگر ایرانی هیچ وقعی ننهد؟! «ملی‌گرا» یعنی همین مادر محجبه که یک نوزاد در بغل دارد و یک بچه‌مدرسه‌ای در دست، از افسریه می‌کوبد می‌آید فلان خیابان مرکزی شهر تا در نمایشگاه نوشت‌افزار تولید داخل، خودکار ایرانی بخرد. این سرمشق سراسر خاطره‌ «بابا نان داد» انصافا زیبنده‌تر نیست در دفتر مشق ایرانی و با مداد ایرانی نوشته شود؟! ملی‌گرایی یعنی دغدغه همین چیزها را داشتن! جبهه را عمدتا همین قشر مومن رفتند، پشت جبهه را عمدتا همین قشر مومنه حفظ کردند، دفاع از وجب به وجب خاک وطن را عمدتا همین قشر مذهبی انجام دادند، شهید را عمدتا همین قشر تقدیم اسلام و ایران کردند، قلک‌های سرشار از امید و انگیزه را عمدتا همین قشر روانه مناطق جنگی کردند، ‌بیست و دوم بهمن‌ها عمدتا همین قشر، اول گروه حاضر در صحنه هستند، هر جا نیاز به حضور در میدان باشد، تو بیش از همه این قشر را می‌بینی، در میدان «ایرانی! کالای ایرانی بخر» هم هکذا. آن‌وقت «پز ملی‌گرایی» با آن قشر همیشه بی‌تفاوت لیکن همیشه غرب‌زده‌ای است که بدبختی نمی‌دانم چرا «ملی‌گرا» هم خوانده می‌شوند؟!
صدالبته اگر ملیت به تمسخر عرق و عرق کارگر ایرانی و محصول تولید داخل است، حتما باید ایشان را «ملی» خواند. ملی‌گرایی یعنی نهایت تلاش برای خرید کالای ایرانی. این دولت و آن دولت ندارد؛ هر دولتی که رای خود را از ملت بگیرد لیکن هنگام خرید، کالای خارجی را مقدم بر کالای داخلی بداند، دیگر سخت است ادعای ملیتش را مردم باور کنند! مگر به ادعاست؟ ادعا را تو باید در مقام عمل نشان دهی! و ما که مردم باشیم نیز! اگر من راقم این سطور، هنگام عزم برای خرید فلان کالا، متوجه شدم نمونه ایرانی اتفاقا کیفیت بهتری از نمونه خارجی دارد، مثلا خیلی هنر کرده‌ام در خرید کالای داخلی؟! هنر آنجاست و ملی‌گرایی آنجاست که کیفیت کالای ایرانی، پایین‌تر از کالای خارجی باشد، من و ما و دولت اما من‌باب تقویت کارگر ایرانی و محصول ایرانی، برویم همین کالای تولید داخل را بخریم! اینجاست که کارگر ایرانی در میدان رقابت با خارج، اولا توان پیدا می‌کند برای ادامه این رقابت سخت، ثانیا عزم و انگیزه پیدا می‌کند برای تقویت محصول خود، ثالثا متوجه می‌شود که ایرانی جماعت متوجه عرق و عرق او هست، فلذا مأیوس از رقابت نمی‌شود. آری! هنر آنجاست که تو بدانی فلان شوینده  یا خمیردندان تولید داخل، خیلی هم حالا به کیفیت بهمان برند خارجی نمی‌رسد اما از زاویه ملی‌گرایی، همین محصول تولید داخل را بخری. بگذریم که بعضی هموطنان ما ترجیح می‌دهند جنس تقلبی خارجی را بخرند لیکن جنس اصل داخلی را نخرند با علم بر اینکه این دومی، اتفاقا از نظر کیفیت، بهتر از آن اولی است! این یعنی شهوت خرید جنس خارجی، ولو آنکه قلابی باشد! با چنین نگاهی، آیا کارگر ایرانی، اصلا توان ماندن در میدان مسابقه را در خود خواهد دید که حالا از او متوقع رشد کمی و کیفی هم باشیم؟! وقتی برمی‌دارند با علم بر اینکه بنزین تولید داخل، هیچ از بنزین خارجی کیفیت بدتری ندارد، پول زبان‌بسته این ملت را می‌ریزند در جیب اجانب، واقعا چه باید گفت؟! اخیرا در برنامه خوب «پایش» به نقل از پژوهشگر و مستندسازی  در آمریکا گفته شد؛ «اگر هر آمریکایی سالانه فقط چند دلار (رقم خیلی خیلی کمی بود!) بیشتر جنس آمریکایی بخرد، آخر آن سال، از بیکار شدن فلان تعداد کارگر آمریکایی جلوگیری می‌شود (تعداد بسیار زیادی بود!) نیز شمار کثیری از بیکاران آمریکا (این هم عدد قابل توجهی بود!) فرصت داشتن شغل پیدا می‌کنند». دست‌اندرکاران محترم! باورم هست به جای بزک کردن دشمن، به جای زدن شورای نگهبان، به جای تخریب اصل مسلم نظارت استصوابی، به جای عهده گرفتن وظایف نهادهای دیگر، به جای کاسبی توامان هم با تحریم و هم با توافق، به جای درد دل با رسانه روباه پیر... و به جای این همه حرف که هیچ کدام برای این ملت، نان نمی‌شود، لااقل ملی‌گرایی را از همان آمریکایی بیاموزید و سخن بر مدار «ملیت» با ملت خود برانید؛ «اگر هر ایرانی سالانه فقط 100 هزار تومان، بیشتر جنس ایرانی بخرد، این مهم، بسیار بسیار موثر است در جلوگیری از بیکار شدن کارگر ایرانی، نیز بسیار بسیار موثر است در شاغل کردن بیکاران امروز جامعه». هر چند اصحاب اجرا باید بعضی دعوت‌ها را اول از خود شروع کنند و بعضی اندرزها را اول به خود بدهند لیکن گمانم سخن گفتن‌های از این قبیل، فی حد ذاته بیشتر مفید به حال مملکت باشد تا آنکه گاه باب میل خصم سخن برانیم، گاه بگوییم؛ «شب پرداخت یارانه به مردم، شب عزای دولت است!» عزا را دولت، باید آن روزی بگیرد که با وجود کالای داخلی اتفاقا مشابه، می‌رود پول این مردم را و پول کارگر همین مردم را می‌ریزد در جیب اجانب! این ابتکار (!) نه فقط منافی «ملی‌گرایی» و نه فقط منافی «مذهب‌گرایی»، که در وهله اول لگد به بدیهیات عقل و خرد و تدبیر و اعتدال است! وقتی ماشاءالله این همه بلدند به دشمن بخندند، چرا به ملت که می‌رسد، رونمایی می‌کنند از آن چهره عزادار و عبوس خود؟! یعنی این مردم اندازه «فابیوس» و «هاموند» هم حق ندارند؟! چه سود از چرخیدن کلید درون قفل سفارتخانه روباه پیر، وقتی هم سانتریفیوژها از چرخش باز ایستاده باشند، هم چرخ دیگر کارخانه‌ها؟!
حسین قدیانی   




ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو