تبلیغات
بچه شمرون

شمرون ، شمیران و معرفی محله های شمیران،مذهبی ، علمی ، پزشکی ، آموزشی ، کامپیوتر

صلوات

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه بیست و پنجم مهر 1391-06:12 ق.ظ


لطفاً برای اطلاع از مطالب گذشته به فهرست ها و یا آرشیو  مطالب قبلی مراجعه نمائید





عرفه چیست

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:یکشنبه بیست و یکم شهریور 1395-06:46 ق.ظ


عرفه از اعیاد عظیم است اگر چه به اسم عید نامیده نشده و روزی است كه حق تعالی بندگان خویش را به عبادت و طاعت خود فراخوانده و سفره های جود و احسان خود را برای ایشان گسترانیده و شیطان در این روز خوار و حقیرتر و رانده تر، و در خشمناك ترین اوقات خواهد بود، و روایت شده كه حضرت امام زین العابدین علیه السلام در روز عرفه صدای سائلی را كه از مردم كمك می نمود شنید، و به او فرمود: وای بر تو آیا از غیر خدا سوال می كنی در این روز و حال آن كه امید می رود در این روز برای بچه های در شكم كه فضل خدا شامل آنها شود و سعید گردند ...

پس در این روز در زیر آسمان روند و اعتراف و اقرار كنند نزد حق تعالی به گناهان خود تا سعادتمند گردند به ثواب عرفات و گناهانشان آمرزیده گردد و مشغول گردند به اعمال و ادعیه عرفه كه از حجج طاهره علیهم السلام روایت شده است؛ برای اطلاع بیشتر به كتاب مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی اعمال روز عرفه مراجعه نمایید.

عرفات نام جایگاهی است كه حاجیان در روز عرفه (نهم ذی الحجه) در آنجا توقف می كنند و به دعا و نیایش میپردازند و پس از برگزاری نماز ظهر و عصر به مكه مكرمه باز میگردند و وجه تسمیه آنرا چنین گفته اند كه جبرائیل علیه السلام هنگامی كه مناسك را به ابراهیم می آموخت، چون به عرفه رسید به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آری، لذا به این نام خوانده شد.

و نیز گفته اند سبب آن این است كه مردم از این جایگاه به گناه خود اعتراف میكنند و بعضی آن را جهت تحمل صبر و رنجی میدانند كه برای رسیدن به آن باید متحمل شد. چرا كه یكی از معانی «عرف» صبر و شكیبایی و تحمل است. (1)

حضرت آدم (ع) در عرفات:

فَتَلَقی آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلماتًُ فتابَ عَلیهِ اِنَّه’ هو التَّوابُ الرّحیمْ

آدم از پروردگارش كلماتی دریافت داشت و با آن بسوی خدا بازگشت و خداوند، توبه او را پذیرفت، چه او توبه پذیر مهربان است.

طبق روایت امام صادق(ع)، آدم (ع) پس از خروج از جوار خداوند، و فرود به دنیا، چهل روز هر بامداد بر فرار كوه صفا با چشم گریان در حال سجود بود، جبرئیل بر آدم فرود آمد و پرسید:

ـ چرا گریه می كنی ای آدم؟

ـ چگونه می توانم گریه نكنم در حالیكه خداوند مرا از جوارش بیرون رانده و در دنیا فرود آورده است.

ـ ای آدم به درگاه خدا توبه كن و بسوی او بازگرد.

ـ چگونه توبه كنم؟

جبرئیل در روز هشتم ذیحجه آدم را به منی برد، آدم شب را در آنجا ماند. و صبح با جبرئیل به صحرای عرفات رفت، جبرئیل بهنگام خروج از مكه، احرام بستن را به او یاد داد و به او لبیك گفتن را آموخت و چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسید تلبیه را قطع كرد و به دستور جبرئیل غسل نمود و پس از نماز عصر، آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتی را كه از پروردگار دریافت كرده بود به وی تعلیم داد، این كلمات عبارت بودند از:

خداوندا با ستایشت تو را تسبیح می گویم سُبحانَكَ اللهُمَ وَ بِحمدِك

جز تو خدایی نیست لا الهَ الاّ اَنْتْ

كار بد كردم و بخود ظلم نمودم عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسی

به گناه خود اعتراف می كنم وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبی اِغْفرلی

تو مرا ببخش كه تو بخشنده مهربانی اِنَّكَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحیمْ

آدم (ع) تا بهنگام غروب آفتاب همچنان دستش رو به آسمان بلند بود و با تضرع اشك می ریخت، وقتیكه آفتاب غروب كرد همراه جبرئیل روانه مشعر شد، و شب را در آنجا گذراند. و صبحگاهان در مشعر بپاخاست و در آنجا نیز با كلماتی به دعا پرداخت و به درگاه خداوند توبه گذاشت......

حضرت ابراهیم (ع) در عرفات

در صحرای عرفات، جبرئیل، پیك وحی الهی، مناسك حج را به حضرت ابراهیم (ع) نیز آموخت و حضرت ابراهیم (ع) در برابر او می فرمود: عَرِفتُ، عَرِفتُ (شناختم، شناختم).

پیامبر اسلام (ص) در عرفات

و نیز دامنه كوه عرفات در زمان صدر اسلام كلاس صحرایی پیامبر اسلام (ص) بود و بنا به گفته مفسرین آخرین سوره قرآن در صحرای عرفات بر پیغمبر (ص) نازل شد و پیغمبر این سوره را كه از جامع ترین سوره های قرآن است و دارای میثاق و پیمانهای متعدد با ملل یهود، مسیحی و مسلمان و علمای آنها می باشد، و قوانین و احكام كلی اسلام را در بر دارد، به مردم و شاگردانش تعلیم فرمود.

و طبق مشهور میان محدثان پیامبر (ص) در چنین روزی سخنان تاریخی خود را در اجتماعی عظیم و با شكوه حجاج بیان داشت:

...... ای مردم سخنان مرا بشنوید! شاید دیگر شما را در این نقطه ملاقات نكنم. شما به زودی بسوی خدا باز می گردید. در آن جهان به اعمال نیك و بد شما رسیدگی میشود. من به شما توصیه می كنم هركس امانتی نزد اوست باید به صاحبش برگرداند. هان ای مردم بدانید ربا در آئین اسلام اكیداً حرام است. از پیروی شیطان بپرهیزید. به شما سفارش می كنم كه به زنان نیکی کنید زیرا آنان امانت های الهی در دست شما هستند و با قوانین الهی برشما حلال شده اند.

هر مسلمانی با مسلمان دیگر برادر است و مسلمانان جهان با یکدیگر برادرند و چیری از اموال مسلمانان بر مسلمان دیگری  حلال نیست مگر این که به طیب خاطر به دست آورده باشد.

خواندن دعای عرفه امام حسین(ع) بسیار نیكو و عالی است. لكن مناجات با خدا تنها به خواندن دعای عرفه نیست. خیلی خوب است كه انسان از معصوم یاد بگیرد كه چگونه با خدا سخن بگوید، و بلكه به همان بیان مناجات كند؛ ولی هنگامی كه نمی شود، كافی است كه در مسیر رفت و برگشت دانشگاه زیر لب با خدا حرف بزنید؛ خیلی صمیمی و ساده. در دل به یاد او باشید و واقعاً از او استغفار كنید و با خود عهد تازه‌ای ببندید و با این كار عرفه را به خوب درك نموده اید.

 منبع:مرکز مشاوره تبیان


برای مطالعه بیشتر و کاملتر بر روی جمله زیر کلیک کنید



عرفه چیست؟ و در عرفه چه باید كرد؟




شهادت جوادالائمه (ع)

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:جمعه دوازدهم شهریور 1395-06:29 ق.ظ






محلات شمیران به اختصار

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه دوازدهم مرداد 1395-06:42 ق.ظ

 در زیر تعدادی از محلات شمیران را به اختصار معرفی می کنم:

اوین: اراضی اوین از شمال به کوه توچال، از جنوب به نهر ونک و قلعه ارمنی و از مغرب به دره نظرگاه که آن طرف باغ دره است و از مشرق به اراضی محمودیه و ولنجک محدود می شود.دارای باغهای متعدد، علف چین ها، نهرها، آب انبارها و... است.

درکه: دهکده درکه داخل دره درکه، در غرب رودخانه بنا شده است. اراضی درکه از جنوب به اراضی اوین، ار غرب به اراضی محمدآباد و فرح زاد محدود می شود.دارای علف چین های مختلف، آبشار، باغ، امامزاده و ... است.

ولنجک دهکده ای در شرق اوین است. از جنوب به اراضی محمدیه و مقداری از اراضی اوین، و از شمال به آبریز کوه توچال، از غرب به زمینهای اوین و از شرق به زمینهای اسدآباد محدود می شود.
آب این دهکده از رودخانه مختصری که در غرب است و آب قنات تامین می شود. قنات علی آباد در زیر ولنجک است.

احتسابیه:در شمال حدیقه و مشرق فیروزآباد شازده مشتی (شاهزاده مشهدی) است. دره احتسابیه جزء خاک سوهانک است. این دره را محلیها "خرگوش نو" (بکسر شین) می خوانند.

حیدرآباد احتسابیه:قنات و اراضی بالای "دره خرگوش نو" را گویند که متعلق به حیدرخان پیشکار احتساب الملک بود.

گَل کهریز:دره دیگری از اراضی سوهانک را که معروف به "گل کهریز" بود محمدباقر خان اعتمادالسلطنه خردیداری و آباد کرد.

سَرِنو:سرنو از مزارع و باغهای احتسابیه است

اختیاریه = حسین آباد،:اختیاریه در گوشه شمال شرقی سلطنت آباد است. اراضی آن جزء اراضی دروس بود و حسین آباد خوانده می شد.

 اراج در مشرق فرمانیه :اراج در شرق فرمانیه قرارگرفته و از شمال به جاده تجریش به قوچک و از جنوب به اراضی سلطنت آباد و حسین آباد و از شرق به رودخانه دارآباد (شاه آباد) و از غرب به خیابان نیاوران - سلطنت آباد محدود می شود.

ارغوانیه = داودیه ،داودیه در شمال تهران و در جنوب غربی قلهک واقع شده که باغ ییلاقی میرزا داودخان پسر آقاخان نوری بوده است. به مناسبت درختهای ارغوانی که در خیابانهایش کاشته شده بود ارغوانیه نام داشته است

ارفعیه = لارک ،ارفعیه ده کوچکی است در شش کیلومتری شرقی امامزاده صالح که نام قدیم آن لارک بوده است. اراضی لارک از غرب متصل به اراضی حصارملا (اقدسیه) است. پس از اینکه تیمسار ارفع لارک را خرید و مرکز گاوداری کرد، آن را ارفعیه خواند.

 ازگل (در شمال غربی قلعه سردار و مغرب سرخه حصارک)این دهکده بر سر راه قوچک میان اراج و قلعه سردار است.اراضی آن از قنات ده و حق آبه ای که از رودخانه دارآباد دارد آبیاری می شود.

 اسدآباد در شرق ولنجک: حدود اسدآباد: از طرف شمال به آبریزکوه، از طرف جنوب به اراضی محمدیه، از طرف غرب به ولنجک و از طرف شرق به اراضی و سامان تجریش.

اقدسیه (در شمال اراج و جنوب دارآباد): اراضی اقدسیه از شمال به دارآباد (شاه آباد) و ارجنوب به اراج و از مشرق به لارک و از مغرب به جوزدرختک است.

اکبرآباد (متصل به رستم آباد):اکبرآباد در پنج کیلومتری جنوب شرقی امامزاده صالح و متصل به رستم آباد بود. این قریه در دامنه قرارداشت، سردسیر و آبش از قنات بود

امامزاده قاسم (در دامنه کوه سرچال کوچک): این دهکده قبلاً به نام "دزج علیا" خوانده می شد. محله ها و گذرهای معروف آن عبارتند از: 1- باغ پشت 2- کوچه قنات 3- گذر جنی 4- کوچه امامزاده 5- گذر پایین 6- گذر رودخانه 7- کوچه باغ

حدود: حد شمالی املاک کوه و مراتع تابستانی – حد جنوبی جاده تجریش به دزاشیب- حد شرقی دره جنی و حد غربی دماغه غربی گلابدره بود.

آب کوه :آب کوه امامزاده قاسم، آب گلاب دره و آب دربند است. دارای ساختمانهای عمومی و قدیم و حدود 16 قنات کوچک و بزرگ است

باقلی زار: باقلی زار در مشرق دارآباد (شاه آباد) است. قناتی کوچک کم آب دارد که در تپه های شمالی آن کنده اند و استخری نیز در این محل ساخته شده که آب قنات به علت کمی در آن جمع می شود تا به کار آبیاری بیاید. این مزرعه رعیت نشین ندارد.

پس قلعه (در شمال غربی دربند):پس قلعه از خوش آب و هواترین دهکده های شمیران است. رودخانه پس قلعه که آب فراوان دارد در لطافت هوای آنجا مؤثر است.

دژ شمیران در کوه های پس قلعه :فاصله میان دربند و پس قلعه را از دو راه می توان رفت. یکی راه کنار رودخانه که راهی تابستانی است، دیگر راه بالا که بهار و زمستان از آن آمد و شد می شود..
تجریش (مرکز بخش شمیران):تجریش در چندین سال پیش طجرشت خوانده می شد.دارای چندین قنات (حدود 32 رشته) – چندین باغ  و امامزاده بوده است

جعفرآباد:از سرپل تجریش جاده ای سربالاست که منتهی به کاخ سعدآباد می شود. دوطرف این جاده خانه هایی است که با اراضی اطراف آنها به نام "جعفرآباد" خوانده می شود

جماران (در شمال دزاشیب و جنوب شرقی امامزاده قاسم):جماران قریه ایست از قرای شمیران طهران، در دامنه کوه البرز بالاتر از حصار بوعلی که حالا به کامرانیه معروف است واقع است

چیذر = چیزر = شیزر(در مشرق تجریش و شمال غربی رستم آباد):آبادی چیذر در دامن تپه ای به همین نام بنا شده است. این ده در شرق قیطریه، شمال جماران، غرب املاک رستم آباد و جنوب اراضی دروس قرار دارد

حدیقه = رحمت آباد= وجیهیه:حدیقه ده کوچکی است در نه کیلومتری امامزاده صالح کنار راه شوسه قلهک به لشگرک. این باغ در اراضی سوهانک و زیردست احتسابیه و شمال غربی حصارک افتاده است. یک رشته قنات دارد و عمارتی داخل آن است

حصار = حصار جعفر:در شمال شرقی اقدسیه و جنوب غربی شازده مشتی، زیردست باقلی زار باغی با دیوار چینه ای با قنات کوچکی که آب آن کفاف باغ را هم نمی کرد.

 حصار بوعلی :این آبادی در جنوب گرده وی قدیم (دهکده نیاوران امروز) و مغرب باغ صاحبقرانیه است و حدود املاک آن از شرق به اراضی نیاوران و ملک آباد، از جنوب به سامان رستم آباد و اختیاریه یا رشته تپه شغالان و ار غرب به کامرانیه و از شمال به نیاوران است.

 حصار همایون و باغ عزیز خان:در جنوب حصار بوعلی به نام "حصار همایون" برمی خوریم که زمینهای آن جزء حصار بوعلی شده است.

 حصارک تجریش :قریه حصارک در دو کیلومتری شرقی امامزاده صالح تجریش است. حدود آن : از شمال به رشته توچال، از جنوب به جماران، از مشرق به منظریه و از مغرب به دره جنی.


 جن دره = دره جنی حصارک:این دره بسیار جای بدی است. اگر آبی از آنجا می گذرد لکن تنگ و خطرناک است، چرا که متصل سنگ می ریزد.

 دارآباد = شاه آباد:دهکده دارآباد در شمال اقدسیه (حصار ملا) است. قنات دارآباد دارای دو سنگ آب از دو فرسخی شهر از شمال وارد تهران می شود.

 دربند:دربند یکی از دهکده های قدیمی شمیران و در شمال باغ سعدآباد است. از محلات قدیمی آن مغ محله (مرغ محله) است که در ابتدای راه سربالایی است که به پس قلعه می رود- کنار محله، کلاغ پر و سربند نیز از محلات قدیمی آن است. دربند در شمال تجریش است. از شمال به رشته کوه توچال و پس قلعه و ازجنوب به جعفرآباد و از مشرق به امامزاده قاسم و از مغرب به بازوی کوه توچال محدود است.رودخانه دربند شامل دره های فرعی است : دره اوسون و دره آبشار و ....

 سعدآباد:مساحت باغ سعدآباد که جزء اراضی دربند است یک میلیون مترمربع و درازای آن از شمال به جنوب در امتداد رودخانه دربند است.

 

دزاشیب = دزآشوب: در یک کیلومتری مشرق تجریش است. از شمال به اراضی امامزاده قاسم، ازجنوب به تپه گور، از مشرق به جاده شمیران-تهران و از مغرب به اراضی چیذر و فرمانیه محدود می شود.
دارای قنات های مختلف، باغهای مجدالدوله - حاج بهاء لشگر و ... است.

رحمان آباد:باغ و قلعه رحمان آباد بر طرف چپ جاده نیاوران به دارآباد قرار داشت. رحمان آباد در شمال کاشانک قنات کوچکی دارد و در دره بالای قلعه استخری بزرگ ساخته اند که آب قنات در آن جمع می شود.

 رستم آباد :دهکده رستم آباد در چهار کیلومتری جنوب شرقی امامزاده صالح و سه کیلومتری شرق قلهک است. آبش از دورشته قنات است و در بهار از رودخانه دارآباد استفاده می کنند.
دارای باغها، عمارتهای مختلف و گورستان است.

 زرگنده :دهکده زرگنده در سه کیلومتری جنوب امامزاده صالح و متصل به قلهک و کنار جاده قدیم شمیران است. آب آن از سه رشته قنات است و در بهار از رودخانه دربند حقابه دارد.

سوهانک :دهکده سوهانک در ده کیلومتری شرقی امامزاده صالح تجریش و یک کیلومتری شمال جاده لشگرک است. در دامنه کوه قرار دارد و آبش از چهار رشته قنات است.
حدود و مشخصات سوهانک : از جنوب به جاده تجریش – قوچک، از شمال به رشته توچال، از شرق به شاه آباد و از غرب به گردنه قوچک محدود می شود.دارای دره ها، باغها و عمارتهای مختلف است.

علی آباد (در شرق اوین):اراضی مزرعه علی آباد جزء اراضی اوین است. از شمال متصل به اراضی ولنجک و اوین، از جنوب به جاده تجریش – اوین، از غرب به اراضی و سامان اوین و از شرق به رودخانه خشک ولنجک محدود می شود.

قیطریه (در جنوب دزآشیب و مغرب چیذر):ده کوچکی است از توابع شمیران. دوبنا از عهد قاجاریه در این دهکده است. حدود آن: از شمال به دزاشیب، از جنوب به دروس، از غرب به تپه قیطریه و اراضی تجریش و ازشرق به چیذر و رستم آباد محدود می شود.
دارای یک باغ بزرگ مشجر قدیمی است که در شمال آن مظهر قناتی است

کاشانک:کاشانک در مشرق نیاوران و مغرب جوز درختک است.
حدود کاشانک : از شمال به رشته کوههای توچال، از جنوب به کوی صاحبقرانیه، از مغرب به نیاوران و از مشرق به اقدسیه محدود می شود.
چند رشته قنات دارد از جمله قنات استخر، قنات جوز درختک، قنات رحمان آباد و ...
از محلهای معروف کاشانک : آجودانیه، رحمان آباد، باغ چال، صحرایی، جوز درختک و سرتپه است

کامرانیه :کامرانیه از شمال به منظریه، از جنوب به فرمانیه، از مشرق به نیاوران و از مغرب به جوستان محدود می شود.
کامرانیه ابتدا متعلق به میرزا سعید خان وزیر امور خارجه بود سپس کامران میرزا از او خریداری کرد و مقداری از اراضی چیذر و جماران و گرده وی و حصاربوعلی را بدان افزود.

محمود آباد (در جنوب جاده تجریش به اوین):حدود آن : از شرق به اراضی تجریش، از غرب به رودخانه خشک ولنجک، از شمال به جاده تجریش – اوین و از جنوب به اراضی اوین.

منظریه (در مغرب جمال آباد و مشرق حصارک):حدود و مشخصات آن: شمالاً به کوه توچال، شرقاً به جمال آباد و اراضی نیاوران، جنوباً به جاده تجریش - نیاوران و غرباً به حصارک و جماران. چاههای قنات سرخ حصار و قنات حاجی نیاوران و چاههای قنات ده حصار بوعلی و مجرای خشکه کار کامرانیه و چاههای قنات سنگی و قنات بزرگ کامرانیه در این ملک واقع شده اند. منظریه دارای یک رشته قنات است که مادر چاه آن در شمال دره انگلا کنده شده است.

نیاوران = گرده وی: نیاوران از شمال به جمال آباد و سرخه حصار، از مغرب به حصارک تجریش و جماران، از جنوب به حصاربوعلی و از طرف مشرق به کاشانک محدود می شود.

و همچنین شمیران دارای محلاتی چون منشادیه،محمودیه،فیروزآباد،شادآباد،دروس،شاه آباد،حصار همایون،حصار بوعلی،حصار جعفر و تیغستان میباشد که در فهرست شمیران به آنها اشاره کرده ام





حصارک شمیران و مراد آباد

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه دوازدهم مرداد 1395-06:18 ق.ظ



محله­ ی حصارک در شمال منطقه ­ی 5 شهرداری و شمال شهر تهران قرار دارد. این محله از شمال به دامنه ­های البرز و آبریز کوه­های امام­زاده داوود و کیگا و سولقان می­رسد. در شرق با محله­ ی مرادآباد همسایه است ولی دارای مرز مشخصی نمی­باشد. در غرب، رودخانه­ های وسک و حصارک، این محله را از شهران شمالی جدا می­کنند و در جنوب بلوار سیمون بولیوار در حد فاصل حصارک و جنت ­آباد شمالی قرار گرفته است.

 در جلد اول جغرافیای تاریخی شمیران از دو حصارک یاد شده است، یکی حصارک تجریش و یکی حصارک کن(ستوده، 1371). آقای مرتضی حصارکی دبیر شورایاری و از اهالی قدیمی محله در ادامه معتقدند که محله ­ی حصارک فعلی همان حصارک کن قدیم می­باشد(حصارکی، مهر 1388). در این راستا در جغرافیای تاریخی شمیران راجع به حصارک کن می­توان ملاحه نمود که: حصارک کن متصل به اراضی کن است. از شمال به رشته کوه­های توچال، از جنوب به جاده­ی قدیمی کن به تجریش، از شرق به مرادآباد و از غرب به زمین­های کن[محدود است] و تا تجریش در حدود 18 کیلومتر فاصله دارد. در این ده، غلات، انار، انجیر، گیلاس، هلو، آلبالو، گردو و توت به عمل می­آید و از انواع صیفی، توت فرنگی بهتر و بیشتر عمل می­آورند.

 قنات­های این ده: قنات سر قبرستان، قنات حسینیه و قناتِباغِ نو است و از آب دره­ی دو چناران نیز استفاده می­کنند. دو سهم از نه سهم اراضی و باغات وقف حضرت سیدالشهدا علیه السلام است و هفت سهم آن متعلق به آقایان و 
خانم­های لاجوردزاده، حاج حسن اردبیلی، حاجیه ساره خانم، ملاهادی و حاجیه توران بلورچی است. یک دانگ و نیم از کل ده متعلق به حاج رحیم طرشتی و یک دانگ و ربع متعلق به آقای مقدم است. در محوطه­ی پشت، قسمت غرب ده، اخیراً کارخانه کنسرو سازی ساخته شده است که سهام آن متعلق به آقایان مینو، رجبعلی بلورچی و طباطبایی است(ستوده، 359:1371).

 اطلاعاتی که در ادامه بدان­ها اشاره خواهد شد، از مصاحبه با اعضای شورایاری و معتمدین محله­ ی حصارک در مهرماه 1388 به دست آمده است. شایان ذکر است که در این جلسه آقای مرتضی حصارکی دبیر شورایاری محله این اطلاعات را بیان و مابقی اعضاء آن­ها را تایید ­نمودند.

  در این راستا ایشان در خصوص مکان اصلی شکل­گیری محله معتقد بودند که، مکان اصلی شکل­گیری حصارک، حول یک چشمه قرار داشته است، در واقع اگر بخواهیم ساختمان کالبدی و یا فرآیند شکل­گیری هسته­ی مرکزی روستا را بررسی نماییم به این چشمهخواهیم رسید. علت نام­گذاری منطقه به حصارک نیز آن است که مردم از کوه و دشت این محله به عنوان چراگاه دام­های خود استفاده می­نموده­اند و چشمه­ ی مذکور، آبشخور این حیوانات بوده است. اندک­اندک اطراف این چشمه توسط آن افراد حصارهایی زده شد و دام­های خود را در حصارهایی که بنا نمودند، نگه­داری می­کردند. هر مالدار(دام­دار) یک آغل یا حصار جدا داشت و آنجا حصار حصار شد و به آن منطقه حصارک گفتند. از آن پس کم کم خانواده­ها از مناطق اطراف حصارک به آن­جا آمده و حول این چشمه خانه­ سازی کردند، در واقع قدیمی­ترین مکان حصارک همین خانه­ های اطراف چشمه می­باشد. این چشمه که اکنون خشک گردیده، در حیاط مسجدجامع حصارک واقع گردیده است. در ادامه نیز می­توان گفت اهالی بعد از استقرار در اطراف این چشمه، اقدام به حفر قنات کرده و روستا اندک ­اندک توسعه یافت. مسجد جامع نیز در حال حاضر، در میدان توحید، خیابان توحید قرار دارد. در خصوص قدمت روستا می­توان چنین اظهار داشت که عمر روستا به بیش از 500 سال می­رسد و با توجه به سن درختان قدیمی احتمال دارد که قدمت روستا به 700 سال نیز برسد. گذران زندگی افراد ساکن در این محله که به روستای حصارک معروف بوده از کوه تأمین می­شده است. از اموری مانند جارو سازی، تهیه بته برای سوخت شهری­ها، ذخیره یخ برای تابستان و گوسفندداری و فروش شیرخشت.

 در کل می­توان وجود آب در این محله به صورت چشمه را دلیل اصلی مهاجرت مردم و توسعه­ ی این محله و حتی منطقه به عنوان سکونت­گاه دانست. قنات­هایی که به مرور زمان در این محله حفر گردید و 2 استخری که در این منطقه وجود داشته است و نیز حاصل­خیز بودن زمین­های محله نیز از سوی دیگر موجبات ظهور باغ­داری و رشد محله و منطقه را فراهم آوردند.

  خود را وقف نمود و آن زمین تبدیل به مسجد محله گردید.
 حصارک قدیم مساحت متفاوتی نسبت به امروزش داشته است. در بیانی دیگر می­توان گفت که از حسن­ آباد(آیت ا... کاشانی) و تا بالای چهار باغ جزء حصارک تلقی می­گردیده است.

 از دیگر مالکان بزرگ این منطقه می­توان به خانواده­ ی طرشتی­ها اشاره نمود که باغ­دار و زمین­دار بوده­اند. رجبعلی بلورچی که همین الان هم در حصارک کلی باغ و زمین دارد و فرزندانش مالک آن­ها هستند و دیگرانی چون مقدم، حاج حسن قدس و لاجوردی که از اربابان این منطقه بوده­اند، از دیگر مالکان این محله بوده­اند.

 50 سال پیش در حصارک آقای بلورچی کارخانه­ی ویتا را افتتاح نمودند که بعد از 15 سال به خارج از شهر منتقل گردید. این کارخانه درون باغ آقای بلورچی قرار داشت که ساختمان آن به صورت متروکه همچنان وجود دارد و به آن باغک می­گویند. محصول این کارخانه کمپوت و کنسرو بود که احتمالاً با توجه به باغ­های میوه­ی اطراف، تصمیم به تأسیس کارخانه و تولید این قسم محصولات گرفته شده بود. در بدو تأسیس کارخانه تا سال­هایی که در این مکان قرار داشت، کارگرانش را حصارکی­ها تامین می­نمودند.

ساکنان اولیه اکثراً به صورت خانوار بودند و گوسفندداری، گاوداری و دامپروری عمده­ترین شغل این اهالی تلقی می­گردید و بعد از آن باغداری و کشاورزی شغل برخی دیگر از اهالی را به خود اختصاص می­داد و در نهایت نیز برخی، کارگر بودند.

 ساکنان این محله از اطراف، یعنی کن، کیگا، برقون، طالقان و ... به این مکان آمده بودند. از کدخداهای این محله نیز کدخدا نوروز، کدخدا ابوالقاسم، کدخدا روح ا... قابل ذکر خواهند بود.

 آب و هوای خنک و ییلاقی بودن حصارک نیز موجب شد مالکان بزرگ زمین­ها را خریداری نموده و به شکل­گیری نظام ارباب ـ رعیتی در محله مدد رسانند. مابقی اهالی نیز همان­طور که در بالا اشاره شد، دام­دار بودند، جارو کاشته و خشت می­فروختند.

 در نهایت نیز از افراد تأثیر گذار در تاریخ محله نیز می­توان به آقای مهدوی هادوی دادستان اول انقلاب یاد کرد که از خیرین و کسانی بودند که برای تأمین آب شرب منطقه و دادن وام بلاعوض تلاش بسیار کرده و مبلغ زیادی پرداخت نمودند(حصارکی، مهر 1388).
گویش شمیرانی در حصارک هنوز رایجه.


مراد آباد شمیران

در کتاب گزیده ­ی تاریخ تهران، مرادآباد این­گونه معرفی شده است:

ده کوچکی است با  سکنه 65 نفر . مزرعه­ ی خاک لاری جزء این ده است. کتاب اسامی دهات کشور، مرادآباد را به حساب شهران برده است ولی فرهنگ جغرافیایی ایران به حساب "کن" گذارده(حسینی ­بلاغی، 158:1386). در جلد اول جغرافیای تاریخی شمیران نیز مرز شرقی حصارک، مرادآباد معرفی شده است(ستوده، 1371). هم­چنین در جلد سوم کتاب تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران، نام مرادآباد را با 82 نفر جمعیت در سال 55، در فهرست آبادی­ های محدوده ­ی طرح 25 ساله معرفی می­کند(تکمیل همایون، 1379).

اطلاعاتی که در ادامه بدان­ها اشاره خواهد شد از مصاحبه با اعضای شورایاری و معتمدین محله­ ی مرادآباد در آذر ماه سال 1388 نشات گرفته است.

این معتمدین معتقدند که مرادآباد روستایی با 10 یا 15 خانوار ساکن در یک قلعه بوده است. غیر از قلعه­ ی رعیتی یک قلعه­ ی اربابی هم وجود داشت که ارباب و خانواده­ اش در آن زندگی می­نمودند. زندگی مردم از راه دامداری و کشاورزی تأمین می­ شد. در روستا یک جوی آب به نام چشمه­ ی خونی جریان داشت که از چشم ه­ای در فرحزاد به سمت مرادآباد در جریان بود. این جوی با طی مسیری از میان دره­ها، به مرادآباد می­رسید و از ابتدای بهار به مدت 6 ماه از آب آن استفاده می­ گردید. در ادامه و در خصوص همسایه­ ی این محله، یعنی شهرک نفت نیز این سخن قابل بیان خواهد بود که مکان این شهرک را در گذشته تپه­ های "دِسیَت" می­نامیدند. این تپه­ ها نام خود را از باغی به همین نام گرفته بودند(غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).

درباره­ ی حدود این محله نیز می­توان گفت، حدود روستای مرادآباد قدیم به این ترتیب بوده است:

از شمال، قلعه ­ی سلوار در امتداد کوه­های البرز که به آن کوه­های مرادآباد می­ گفتند. از غرب، جاده­ای مال­رو میان مرادآباد و حصارک. در آنجا دره­ای به نام گاهون بود و بعدها مردم به آن "ماشینو" می­گفتند. از جنوب، تا نزدیکی باغ فیض که در گذشته به آن مناطق(بین مرادآباد و باغ­ فیض)، حسین­ آباد و چال­ پونک می­ گفتند و از شرق، تپه ­های دسیت(شهرک نفت فعلی، خیابان البرز) مرز مرادآباد و فرحزاد بود(منصوری و غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).

در مورد این که نخستین ساکنان مرادآباد از کجا به این مکان مهاجرت نموده­ اند دو روایت وجود دارد. روایت اول به نقل از مرحوم، کدخدا احمد مرادآبادی است که ایشان عنوان داشته­ اند که نخستین ساکنان مرادآباد از شمال آمده ­اند (وفایی، آذر 1388) و روایت دوم، که ساکنان اولیه را از اهالی کیگا از روستاهای شمیرانات می­داند(غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).
همان­طور که در بالا نیز بدان اشاره­ای گذرا صورت پذیرفت، روستای قدیمی مرادآباد شامل این بخش­ها می­شده است:

ـ قلعه­ ی رعیتی که 10 یا 15خانوار در آن ساکن بودند. این قلعه از شمال به توتستان اربابی و از جنوب به باغ اربابی و از شرق به خیابان استخر و از غرب به قلعه­ ی اربابی محدود بود.

ـ توتستان، که به علت وجود باغات توت به این نام معروف شده بود.

ـ خیابان استخر، علت نامگذاری این خیابان وجود استخر آب [برای تقسیم نوبت­­­ بندی آب] در کنار آن بود.

ـ تپه­ های عمر در شمال غربی مرادآباد، علت این نامگذاری آن بود که در آنجا "جشن عمرکُشان" برگزار می­شد (غلامرضا مرادآبادی، علیرضا مرادآبادی، سرخه و وفایی، آذر 1388).

ـ همچنین دره­های اربابی، رعیتی، شن کبود، دوزارک، در بسته، دره خورشید، دره سولوار، دره زغال (مرز بین حصارک و مرادآباد را زغال ریخته بودند)، چشمه خونی (مرز چشمه خونی)، دره گون، و... از حدود 50 سال پیش عده­ی محدودی از قلعه خارج شده و خانه­ سازی نموده ­اند و از 30 سال پیش بافت شهری آن شروع به شکل­گیری کرده است(غلامرضا مرادآبادی، علیرضا مرادآبادی، منصوری و وفایی، آذر 1388).

این محله تحولات اثرگذار متعددی را به خود دیده است که بخش بزرگی از آن مربوط به مالکیت زمین­های کشاورزی می­باشد(علیرضا مرادآبادی، آذر 1388). از تحولات دیگر نیز این نکته قابل بیان خواهد بود که تأسیس دانشگاه[دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات] در جوار این محله و در حصارک موجب مصدود شدن جاده­ ی مرادآباد به حصارک شده است و این امر اثرات و تحولات رفتاری متعددی را برای اهالی به همراه داشته است. در شرق مرادآباد نیز مکانی وجود دارد که زمین­های تصرفی قوه­ی قضاییه می­باشد. قوه ­ی قضاییه ضایعات خود را در شمال مرادآباد تخلیه نموده و این امر موجب تخریب چشمه­ ها و آسیب­های زیادی به محیط زیست مرادآباد شده است. مجتمع رفاهی شهرداری که در این محله واقع شده است و می­توانست منشاء تحولات مثبتی در محله باشد، علیرغم مدت زیادی که از احداث آن می­گذرد همچنان غیرفعال باقی مانده است(منصوری، آذر 1388).

منبع:سایت شهرداری تهران

بچه شمرون خانه ای در حصارک  و در شرق میدان دانشگاه خریده و فعلاً هم محله ای حصارکی ها شده است و گاهی میروم تو ده حصارک که هنوز گویش شمیرانی در ان رایج است

 





نتایج آزمون نمونه و تیزهوشان سال 96-95

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:چهارشنبه نهم تیر 1395-04:44 ق.ظ


برای اطلاع از نتیجه تان بر روی جمله مورد نظرتان در زیر کلیک کنید


نتایج آزمون نمونه سال96-95



نتایج آزمون تیز هوشان سال 96-95


منبع:وب لاگ فتحی5




میلاد کریم اهل بیت(ع)

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه یکم تیر 1395-06:02 ق.ظ

امام حسن مجتبی(ع)


میلاد حضرت آمام حسن مجتبی کریم اهل بیت(ع) بر تمامی شیعیان مبارک باد



کلید نهایی و سوالات ازمون تیزهوشان سال تحصیلی 96- ,95

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:سه شنبه هجدهم خرداد 1395-05:52 ب.ظ

                                دفترچه سوالات آزمون تیزهوشان سال 96-95

قابل توجه:

كلید نهایی آزمون ورودی دبیرستان‌های دورۀ اوّل و دوم استعدادهای درخشان برای سال تحصیلی 96-1395 از سوی مركز ملّی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان منتشر شد

لازم به ذكر است، نتایج آزمون ورودی دبیرستان‌های دورۀ اوّل و دوم استعدادهای درخشان برای سال تحصیلی 96-1395 حدّاكثر تا پایان خرداد ماه اعلام خواهد شد.


كلید نهایی آزمون ورودی پایه هفتم

كلید نهایی آزمون ورودی پایه دهم

تصویر کلید نهایی پایه هفتم

منبع:مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان کشور




دفترچه سوالات وپاسخ آزمون تیزهوشان 96-1395

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:جمعه بیست و چهارم اردیبهشت 1395-10:48 ق.ظ

 
جهت دانلود بر روی جمله زیرین کلیک کنید

كلید اولیة آزمون ورودی دبیرستان‌های دورۀ اوّل و دوم استعدادهای درخشان سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵


دفترچه سوالات آزمون تیزهوشان سال 96-95

 

كلید نهایی آزمون ورودی پایه هفتم

كلید نهایی آزمون ورودی پایه دهم




عید مبعث

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:پنجشنبه شانزدهم اردیبهشت 1395-05:14 ق.ظ

عید مبعث



راهنمایی مفید برای آزمون نمونه و تیزهوشان

نویسنده :ع.ا نصر
تاریخ:جمعه سوم اردیبهشت 1395-05:53 ق.ظ






  • تعداد صفحات :176
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...